Als we op reis gaan naar een vreemd land, gebeurt er iets magisch. We stappen uit het vliegtuig, snuiven de vreemde geuren op en kijken onze ogen uit. Alles is nieuw, alles is interessant. We stoppen om naar een bijzondere bloem te kijken, we dwalen onbevangen door steegjes en we maken ons niet druk om de tijd.
In de psychologie noemen we dit de ‘Beginner’s Mind’. In mijn natuurcoachpraktijk noem ik het simpelweg: de toerist in jezelf.
Het kind met de camera
Herinner je je die blik nog van toen je klein was? Die staat van verwondering waarin een glanzende kiezelsteen een schat was en een omgevallen boom een kasteel? Dat is de pure energie van het kind in ons.
Naarmate we ouder worden, verruilen we de rol van ’toerist’ vaak voor die van de ‘reisleider’. We moeten plannen, organiseren, efficiënt zijn en de weg weten. De verwondering maakt plaats voor de to-do lijst. We wandelen door het bos om ons stappendoel te behalen, niet om de structuren van de boomschors te bewonderen.
De natuur als jouw vakantiebestemming
De natuur is de perfecte plek om je koffers met ‘moeten’ even neer te zetten.
Als je als een toerist door het bos loopt, verandert je perspectief:
- Vertraging: Een toerist haast zich niet (tenzij de bus vertrekt, maar in het bos is er geen bus). Je mag stilstaan bij wat je raakt.
- Nieuwsgierigheid: Waarom groeit die tak precies zo? Wat zou er achter die heuvel liggen?
- Zintuiglijkheid: Je proeft de frisse lucht, hoort het ritselen van de bladeren en voelt de wind op je huid alsof het de eerste keer is.
Je rugzak uitpakken
Een goede toerist weet dat je niet te veel bagage moet meesjouwen. In ons dagelijks leven dragen we echter vaak een loodzware rugzak mee, gevuld met ‘stenen’ van verantwoordelijkheid, sociale verwachtingen en oude patronen.
Tijdens een natuurcoachsessie staan we o.a. stil bij die rugzak:
- Welke stenen heb je onderweg opgeraapt die eigenlijk niet van jou zijn?
- Welke ballast mag je achterlaten bij die oude eik, zodat je weer lichter door het leven kunt wandelen?
Pak je denkbeeldige koffer
Het kind in jou is nog steeds die toerist die zin heeft in een avontuur. Het heeft geen verre vliegticket nodig, alleen de ruimte om even ongepland te mogen zijn.
De volgende keer dat je buiten bent, daag ik je uit: laat de reisleider thuis. Wees de toerist. Kijk omhoog, dwaal van het pad af en laat je verrassen door de kleine wonderen onderweg.
Wanneer heb jij voor het laatst met de ogen van een toerist naar je eigen omgeving gekeken?
